Robert De Niro ကို ကၽြန္ေတာ္ေမ့ေနခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ မေန႔တစ္ေန႔ေလာက္က သူ႕ကိုျပန္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာတုန္းက ထြက္ထားခဲ့တဲ့ Everybody’s Fine ဇာတ္ကားကို ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာပါပဲ။ ေအာ္စကာ ဆန္ကာတင္ကားေတြ ၾကည့္ေနရာက ၾကားျဖတ္ေဖာက္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားေတြထဲက ဇာတ္ကားတစ္ကားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
Everybody’s Fine လို႕ နာမည္ေပးထားခဲ့တဲ့ ဒီဇာတ္ကားကို ေခါင္းစဥ္ေတြ႕လိုက္ကတည္းက ဇာတ္လမ္း ေက်ာရိုးမဖတ္ေတာ့ပဲ ၀ယ္ထားခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ Robert De Niro ကို ဘယ္ေလာက္ အထိ ယံုၾကည္ရမလဲဆိုတာကို စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့သေဘာပါ။ ကံေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ ဒီဇာတ္ကားက ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္မပ်က္ေစခဲ့ပါဘူး။ အခု ဒီဇာတ္ကားအေၾကာင္း ေျပာၾကည့္ပါမယ္။
မိဘေမတၱာဘြဲ႕ ဇာတ္ကားပါပဲ။ ပိုထူးျခားတာက ဒီဇာတ္ကားမွာပါေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးကို ျပင္ပမွာလည္း အမ်ားၾကီးေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ရုပ္ရွင္အေနနဲ႕လည္း အမ်ားၾကီး ရွိခဲ့ဖူးတယ္တယ္။ ဥေရာပရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာေရာ၊ ဂ်ပန္၊ တရုတ္၊ အိႏၵိယအစရွိတဲ့ အေရွ႕တိုင္း ဇာတ္ကားေတြမွာ လည္း မၾကာခဏဆိုသလို ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႕မ်ား ဒီဇာတ္ ကားမွာ Robert De Niro က ဘာေၾကာင့္မ်ား သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ရတာပါလိမ့္။ ေနာက္ျပီး ဒီဇာတ္လမ္းမ်ိဳးကို မၾကာခဏၾကည့္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေရာ ဒီဇာတ္ကားကို ဘာေၾကာင့္မ်ား သေဘာေတြ႕မိခဲ့ပါလိမ့္။ တစ္ခုတည္းေသာအေျဖ ရွိပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားဟာ ရိုးဂုဏ္တစ္ရပ္ကို အျပည့္အ၀ ေဖာ္ေဆာင္ သြားႏိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဖခင္ေနရာက သရုပ္ေဆာင္ထားခဲ့တဲ့ De Niro အတြက္ ဒီဇာတ္ကားဟာ သိပ္ျပီးေတာ့ အပန္းၾကီးခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ Meet the Parents(၂၀၀၀) နဲ႕ Meet the Fockers (၂၀၀၄) ဇာတ္ကားေတြမွာ သရုပ္ေဆာင္ထားခဲ့တာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဇနီးသည္ကြယ္လြန္ျပီး ရွစ္လအၾကာထိ Frank Goode (Robert De Niro) ဟာ ေနအိမ္မွာ တစ္ဦးတည္းေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ရပ္ေ၀းမွာေရာက္ေနတဲ့ သားသမီးေလးဦးနဲ႕ အားလပ္ရက္မွာ မိသားစု စံုညီေတြ႕ဆံုဖို႕ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ ရင္ေသြး ေတြအတြက္ သူကိုယ္တိုင္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးခ်င္တဲ့ ဖခင္စိတ္က ဖရန္႔ဆီမွာ ေနရာအျပည့္ ယူထားခဲ့ပါတယ္။ သားသမီးေတြ ေရာက္လာလိမ့္မယ္လို႕ သူေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ပါတယ္။ သူေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့သလိုေတာ့ ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ သတ္မွတ္ေန႕ရက္ မတိုင္ခင္မွာပဲ သားသမီးေတြဆီက ဆက္တိုက္ဆိုသလို ဖုန္းမက္ေဆ့ခ်္ေတြ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ဆီကို မလာႏိုင္ေတာ့တဲ့အေၾကာင္း အသိေပးေတာင္းပန္စကားေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။
သားသမီးေတြ မလာႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ သူတို႔ေတြဆီကို သြားဖို႕ ဖရန္႔စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပႆနာက ဆရာ၀န္က သူ႕ကို ခရီးေ၀းမသြားေစခ်င္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ အိမ္ထဲက ပန္းျခံေလးထဲမွာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ဖို႕ အၾကံေပးခဲ့မယ့္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။ ခရီးသြားဖို႕ ဆရာ၀န္က ခြင့္ျပဳလိုက္ေပမယ့္ ရထား၊ ကားနဲ႕သာ သြားခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ေရာဂါအေျခအေနအရ ေလယာဥ္ေတာ့ စီးနင္းခြင့္မျပဳခဲ့ပါဘူး။
ကေလးေတြဆီ သြားခ်င္တဲ့ စိတ္က ဖရန္႔အေပၚ အသာစီးရခဲ့ပါတယ္။ ဖလင္ကင္မရာတစ္လံုး၊ ေသာက္ေဆးအစံုအလင္၊ ခရီးေဆာင္အိတ္တစ္လံုး၊ စာေလးေစာင္နဲ႕ နယူးေယာက္ျမိဳ႕ ဆီကို သူထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။ ရထားနဲ႕ ထြက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သားသမီးေတြကိုေတာ့ သူလာမယ့္အေၾကာင္း ၾကိဳမေျပာခဲ့ပါဘူး။ အံ့ၾသသြားေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ရထားေပၚမွာ သူ႕သမီးေတြနဲ႕ သက္တူရြယ္တူရွိမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ မ်က္ႏွာ ခ်င္း ဆိုင္ထိုင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရထားျပတင္းအျပင္က ရႈခင္းေတြကို ၾကည့္ေနရင္းက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာရွိေနတဲ့ မိန္းကေလးကို ဖရန္႔ လွမ္းေမးလိုက္တယ္။ မင္းရဲ႕ဗယ္ဘက္ျခမ္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္။ ဘာေတြ႕ရလဲဆိုတာကို ေမးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းကေလးက စက္ရံု၊ အိမ္၊ အစရွိသျဖင့္ သူျမင္တာေတြ ေျပာေပမယ့္ အဲတာေတြမဟုတ္ဘူးဆိုျပီး ဖရန္႔က ေျပာလိုက္တယ္။ သူက ထပ္ေမး၊ မိန္းကေလးက လြဲနဲ႕။ ေနာက္ဆံုး မိန္းကေလးက လက္ေလ်ာ့သြားေတာ့မွ သူက ေျပာလိုက္တယ္။
ဖရန္႔ေျပာခဲ့တာက တယ္လီဖုန္း၀ါယာၾကိဳးေတြပါ။ ဒီ၀ါယာၾကိဳးေတြဟာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ရွိေနလိမ့္မယ္။ ၀ါယာေတြထဲမွာ သတင္းဆိုးေတြ၊ သတင္းေကာင္းေတြ၊ အသံေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္လို႕ ဖရန္ကဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒီ၀ါယာၾကီဳးေတြထဲမွာ ဖရန္႔ရဲ႕ သားသမီးေတြ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ခ်ိတ္ဆက္စကားေျပာဆို ေနၾကပါတယ္။ သူ႔ အတြက္ သတင္းဆိုး ျဖစ္ႏိုင္မလားလား၊ သတင္းေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္မလား။ ဘာျမင္သလဲအေမးခံရတဲ့ မိန္းကေလး ကေတာ့ အံ့ၾသဟန္အျပည့္နဲ႕။ ဖရန္႔က ၀ါယာၾကိဳးစက္ရံုတစ္ခုက အျငိမ္းစားယူထားသူ တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။
ဖရန္႔သြားခဲ့တာက နယူးေယာက္မွာ ပန္းခ်ီဆရာျဖစ္ေနတဲ့ ေဒးဗစ္(သူေရာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒးဗစ္ကို မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး၊ ေဒးဗစ္ေပ်ာက္ဆံုးေနပါတယ္)၊ ခ်ီကာဂိုမွာေနထိုင္ျပီး ေၾကာ္ျငာေအဂ်င္စီ ေထာင္ထားတဲ့ သမီးေအမီ (Kate Beckinsale) (ေအမီမွာလည္း အိမ္ေထာင္ေရး ျပႆနာႏွင့္) ၊ ဒန္ဗာျမိဳ႕မွာ Orchestra တီး၀ိုင္းေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ေရာဘတ္ (Sam Rockwell) (ေရာဘတ္ဟာလည္း သူထင္ထားခဲ့သလို တီး၀ိုင္းေခါင္းေဆာင္မဟုတ္ပဲ တီး၀ိုင္းအဖြဲ႕သားတစ္ဦးသာ)၊ ေနာက္ဆံုးတစ္ဦးကေတာ့ Las Vegas မွာ ေဖ်ာ္ေျဖသူျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ရိုစီ (Drew Barrymore) (သူထင္ထားတာမွား ျပန္ပါတယ္) တို႕ဆီျဖစ္ပါတယ္။
သားသမီးေတြက ဖရန္႔ကို ရက္ရွည္မေနေစလိုတဲ့အတြက္ သူၾကာၾကာ မေနႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ သားသမီးသံုးေယာက္လံုးကိုေပ်ာ္သလားေမးေတာ့ သူတို႔ေတြက ေပ်ာ္ပါတယ္လို႔ ေျဖၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္းေပ်ာ္ေနတဲ့ သူေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူေပးခ်င္တဲ့ စာေတြကိုေတာ့ ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမရွင္းတာက ေဒးဗစ္ဘာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ေနရသလဲဆိုတာပါ။ ေဒးဗစ္ကို သားသမီးေတြထဲမွာ သူအစိုးရိမ္ဆံုး။ အခ်စ္ဆံုးလို႔လည္း ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ေဒးဗစ္ေပ်ာက္ နရျခင္းအေပၚ စိတ္တိုင္းက်တဲ့အေျဖကို သားသမီးေတြက မေပးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ (ေဒးဗစ္ဘာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ဆံုးေနရသလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းက တယ္လီဖုန္း ၀ါယာေတြထဲမွာ ရွိေနခဲ့ပါတယ္) သူကေတာ့ ေဆးရံုေပၚေရာက္မွ သိခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။
ေလယာဥ္စီးနင္းတာမလုပ္ဖို႕ ဆရာ၀န္ကတားျမစ္ထားပါတယ္။ အိမ္အျပန္လမ္းကို ေလယာဥ္ စီးျပီး ဖရန္႔ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အျပန္မွာ ေလယာဥ္က မုန္တိုင္းမိခဲ့ပါတယ္။ ေလယာဥ္ကို ပထမဆံုးစီးဖူးတဲ့ ဖရန္႔တစ္ေယာက္ ႏွလံုးေဖာက္ျပီး ေဆးရံုေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ေဆးရံုေပၚမွာ သတိရလာေတာ့ တစ္ေနရာတည္းမွာ တစ္စုတေ၀းထဲျမင္ေတြ႕လိုတဲ့ သူ႕သားသမီးေတြက သူေဘးနား ေရာက္ရွိေနပါတယ္။ ေဒးဗစ္ေတာ့ မပါပါဘူး။ ဒီေတာ့မွ ေဒးဗစ္အေၾကာင္း အမွန္အတိုင္းေျဖၾကဖို႕႔ ေမးပါေတာ့တယ္။ ေဒးဗစ္က ေသဆံုးေနခဲ့ပါျပီ။ မကၠဆီကိုဘက္ ခရီးသြားရင္ မူးယစ္ေဆး အလြန္အကၽြံသံုးရာက အသက္ဆံုးသြားခဲ့ရတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ံဳးပြဲခ်ငိုေၾကြးခဲ့ရံုကလြဲျပီး ဖရန္႔ လည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ သူအျပစ္သာျဖစ္တယ္လို႕ဆိုပါ တယ္။
သားသမီးေတြရဲ႕ အဆင္မေျပမႈကို ဖရန္႔ဘာေၾကာင့္မသိခဲ့တာပါလဲ။ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါပဲ။ ဖရန္႔ရဲ႕ ဇနီးသည္က ခင္ပြန္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာဆိုးလို႕ သတင္းေကာင္းေတြခ်ည္းသာ ေျပာခဲ့ တယ္။ အဆင္မေျပတာေတြကိုလည္း ဖုံးကြယ္ထားခဲ့တယ္။ အေမရဲ႕ဖံုးကြယ္မႈကို သားသမီးေတြကလည္း သိေနခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးရဲ႕ အခ်စ္ပဲလို႕ ဇာတ္လမ္းမွာ ေျပာထားခဲ့ပါတယ္။
ဇာတ္လမ္း အဆံုးပိုင္းမွာေတာ့ ခရစၥမတ္အားလပ္ရက္ ကာလမွာ ဖရန္႔ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို သားသမီးေတြနဲ႕ သူ႕ျခံထဲမွာ ကုန္ဆံုးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုရဖို႕အတြက္ ဖရန္႔ဘယ္လို ၾကိဳးစားခဲ့ရသလဲ ဆိုတာကို ဇာတ္ကားမွာျပခဲ့ပါတယ္။
ဇာတ္ကားနဲ႔ပတ္သက္လို႕ ျမင္မိတဲ့အခ်က္ေတြေျပာပါမယ္။
၁) ဖရန္႔ေနရာက သရုပ္ေဆာင္တဲ့ Robert De Niroဟာ ဇာတ္ရုပ္အေပၚ ပိုင္ႏိုင္ေသသပ္မႈ ရွိခဲ့ပါတယ္။
၂) သားသမီးေနရာက သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ Kate Beckinsale၊ Sam Rockwell နဲ႕Drew Barrymore တို႕ဟာလည္း အျပစ္ေျပာစရာမရွိပါဘူး။
၃) ဇာတ္ကားမွာသံုးခဲ့တဲ့ ဇာတ္၀င္သီခ်င္းေတြက ဇာတ္ကားနဲ႕ အံ့ကိုက္မႈရွိခဲ့ပါတယ္။
၄) သားသမီးတစ္ေယာက္နဲ႕ စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းမွာ ဖရန္႕ရဲ႕မ်က္စိထဲ သားသမီးေတြ အရြယ္ေရာက္လာေပမယ့္ ကေလးလိုပဲ ျမင္တတ္တယ္ ဆိုတာကို ပံုရိပ္ေဖာ္ျပီး ျပတာ၊ တယ္လီဖံုး၀ါယာၾကိဳးေတြထဲမွာ သားသမီးေတြရဲ႕ စကားသံေတြ ဆူပြက္ေနတာ၊ ဖရန္႕ေဆးရံု ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ သူ႕ရဲ႕ခရီးေဆာင္အိတ္က ေလဆိပ္ထဲ Bag Gate ထက္မွာ တစ္လံုးတည္း လည္ပတ္က်န္ေနခဲ့တာ၊ သတိလစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနတဲ့အေနအထားေတြကို ကေလးငယ္ ေတြရဲ႕ ရွင္းျပမႈ၊ စတာေတြအျပင္ သက္ၾကီးပိုင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အားနည္းမႈကိုျပတဲ့ ျပကြက္ေတြမွာလည္း ဟာကြက္မရွိခဲ့ပါဘူး။
၅) ေနာက္တစ္ခုက ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေတြ ေကာင္းခဲ့တာပါပဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ အားလပ္ရက္မွာ တို႕ေတြ ဆံုခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စာတိုေလးနဲ႕ ပို႕စကတ္ေတြကို အီးေမလ္က ပို႔လို႕ရေပမယ့္ သားသမီးေတြဆီ လူကိုယ္တိုင္ပို႕႔ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေျပာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။
၆) ဇာတ္သိမ္းက ေပ်ာ္စရာနဲ႕ သိမ္းေပးခဲ့တာကေတာ့ သိပ္မၾကိဳက္လွပါဘူး။ အတင္းဆြဲ ေခၚလာခဲ့ျပီးမွ အတင္းေျဖလႊတ္လိုက္တာမ်ိဳးျဖစ္ေနပါတယ္။
၇) နာမည္ေက်ာ္ ဂ်ပန္ဒါရိုက္တာ အိုဇု(Yasujiro Ozu) ရဲ႕ Tokyo Story (၁၉၅၃)ကို သတိရေစပါတယ္။ (Tokyo Story ဇာတ္ကားမွာေတာ့ နယ္မွာရွိတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးက တိုက်ိဳက သားသမီးေတြ ဆီသြားလည္ရာက မေမွ်ာ္လင့္တာေတြ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕ထင္ထားသလို သားသမီးေတြက အဆင္မေျပ၊ သားနဲ႕သမီးက မိဘႏွစ္ပါးကို ဟိုတယ္ပို႕ျပီးအပန္းေျဖေစေပမယ့္ မေပ်ာ္ႏိုင္၊ သားသမီးေတြက ေကာင္းမယ္ထင္ေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ထဲက ကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့ သားျဖစ္သူရဲ႕ဇနီး (ဆင္းရဲစြာနဲ႕ဘ၀ကို ရုန္းကန္ေနရတဲ့ ေခၽြးမ)က ေယာကၡမေတြအေပၚ ေစတနာထားခဲ့၊ တိုက်ိဳက ျပန္လာအျပီး ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ အေမရဲ႕ နာေရးကိုအေလးအထား၊ က်န္ေနတဲ့ အေဖ့အတြက္လည္း မစဥ္းစားေပးဘဲ ေမာဟဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ သားသမီးေတြ၊ ေနာက္ဆံုး ေခၽြးမကသာ ေနာက္အိမ္ေထာင္မျပဳပဲ ေယာကၡမကို ေစာင့္ေရွာက္ ေပးခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္၊ စတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႕ ပံုေဖာ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အိုဇုကေတာ့ သူရဲ႕ ပံုစံေတြအတိုင္း ဇာတ္နာေအာင္ကို အတင္းဆြဲေခၚသြားတတ္ျပီး ဘယ္ေတာ့မွ ေျဖခ်မေပးတတ္တာမို႕ ၾကည့္ေနရင္းက မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ ခံစားမႈေပးခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားျဖစ္ပါတယ္)
Everybody’s Fine ဇာတ္ကားကေတာ့ အေပ်ာ္နဲ႕ ဇာတ္သိမ္းသြားတာပါ။ ဥေရာပရုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ ေမတၱာဘြဲ႕ဇာတ္လမ္းေတြမွာ ျမင္ရေလ့ရွိတဲ့ ပံုစံေတြအတိုင္းပါပဲ။ ဇာတ္ အတင္အခ်ကို ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္းသြက္သြက္လက္လက္ တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဇာတ္ကားမွာေပးခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးစကား။ ရိုးသားပါ၊ အရွိအတိုင္းျဖစ္ပါေစ၊ Everybody’s Fine ဆိုတဲ့စကားကေတာ့ ေမ့မသြားေစမယ့္ အခ်က္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အိုဇုရဲ႕ Tokyo Story ဇာတ္ကားက မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ Everybody’s Fine ဇာတ္ကားကေတာ့ ၾကည့္ရႈသူရဲ႕ ႏွလံုးသားကို တအံု႕ေႏြးေႏြးျဖစ္က်န္ေနေအာင္ ဆြဲေဆာင္လိမ့္မယ္လို႕ အာမခံပါတယ္။ မိဘေနရာကျဖစ္ေစ၊ သားသမီးေနရာက ျဖစ္ေစ၊ ဘယ္ေနရာက မဆို၀င္ေရာက္ခံစားႏိုင္မွာပါ။
ဟုတ္ကဲ့။ Everybody’s Fine ။ ဒါအမွန္ပါပဲ။
