ေနာက္ဆံုးေတာ့
ဇာတိၿမိဳ႕က တစ္လထက္ပိုမခြာႏိုင္ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္တစ္မ်ိဳး ခပ္တည္တည္တစ္ဖံု
ျပန္လည္အေျခခ် ငါဟာ မိဘအရိပ္ျပန္ခို၊ အဆူအပူျပန္ခံ၊ စိတ္ဒဏ္ရာျပန္ရ၊
ညီမ၊ မရီး၊ အေဒၚအပ်ိဳႀကီးသံုးေယာက္၊ အဖြားသံုးေယာက္နဲ႔ အရႈပ္ေတာ္ပံုၾကားျပန္ေရာက္
ေနာက္တစ္ေခါက္ ရန္ကုန္သားအႏုပညာသည္ဘ၀ကို စိတ္ကူးမယဥ္မိသေရြ႕ ေဒသခံျပန္လုပ္၊
ေဒသစကားဆက္ေျပာ၊
အဆိုးအေကာင္းအက်ိဳးအေၾကာင္းကို ေဒသယဥ္ေက်းမႈ
ေဘာင္အတြင္းမွသာ မလြဲသာမေရွာင္သာတံု႔ျပန္ေနထိုင္ရင္း ဒီၿမိဳ႕ဒီလိပ္စာမွာပဲေနၿပီး
သူရို႕လုိ၀င္ေငြမေကာင္းမွေတာ့ ေမးေနဖို႔လိုေသးလား ေသခ်ာတာေပါ့ အလကားေကာင္
တစ္ေကာင္ပဲျဖစ္လာရင္း အၿငိဳးတႀကီးရြံရွာမုန္းတီးအထီးက်န္ၿငီးေငြ႕လာရင္း အပ်င္းေျပ
ရုပ္ရွင္ေလးဘာေလးၾကည့္ၿပီးရင္း ၾကည့္ရင္း ကလဲ့စိစ္၊ ဖိုက္စတား၊ ေအာ္စကာ၊ ေရႊအုန္းခက္၊
ေတာ့ပ္တင္း၊ ၾကာေလ ၾကည့္စရာမ်ားလာရင္း၊ နားေထာင္စရာက်ေတာ့ ျပည္ပမွာ
ေရဒီယိုဟဲ့ထ္၊ စင္စတမ္ေအာ့ဖ္ေအေဒါင္း၊ နယူးေအ့ခ်္စုေဆာင္းရသမွ်နဲ႔
ျပည္တြင္းျဖစ္ စိုင္းခမ္းလိတ္၊ ငွက္ႀကီး၊ ဒိုးလံုး၊ အမ္အိပ္ခ်္ေအ၊ ေရာ့ခ္စတားတို႔ကလြဲရင္ ဘယ္သူရွိေသးလို႔လဲ၊
ဖတ္စရာမွာလည္း ျမန္မာျပန္ၿပီး ဂြၽိဳက္စ္ကာဖကာဂါဇီယာမားကြက္စ္ႏိုင္ေပါလ္၊ ျမင့္သန္း၊ မင္းခက္ရဲ၊ ေအာင္ခ်ိမ့္၊
ေဇယ်ာလင္း၊ ၀င္းျမင့္၊ လူဆန္းနဲ႔ Kid Zone ပဲ က်န္ရင္း
အခု Rich ေကာ္ဖီပဲ ေသာက္၊ အားအားရွိအြန္လုိင္းပဲတက္၊ ယမ္းဇီလာေဒါ့ကြန္းပဲဖြင့္၊
ေန၀ိုင္၀ိုင္ဆီပဲ ေမးလ္ျပန္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းကိုပဲ လွမ္းဆဲ၊ ခ်ဴးခ်ဴးနဲ႔ပဲ စကားေျပာ၊ အိျဖဴအိမ္ပဲ ညစဥ္သြား၊
အိမိုးတစ္ေယာက္ပဲ ဒို႔အခင္ဆံုး၊ ေရႊဘုတ္ကိုပဲ ကိုယ္အတည္ေျပာ၊ ဆလမားနဲ႔ပဲ စကားေျပာလို႔ရ
ပင္စိမ္းရြက္မႈန္႔ပဲ ပလိန္းႀကီးေမွ်ာခ်မွီ၀ဲရင္း၊ ေနဗီရာမန္းပဲ သံုးစြဲရင္း၊ ၀က္ၿခံပဲ ထိုင္ညစ္ရင္း၊
ကိုက္ႀကီးကိုက္ပဲ စားရင္း၊ စပြန္ဆာပဲ ေသာက္ရင္း၊ ကိုမ်ိဳးခိုင္နဲ႔ပဲ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ရင္း၊
ႏွစ္ကာလမ်ားဆီပဲ ဖုန္းလွမ္းဆက္ရင္း၊ လက္သန္းၾကြယ္ေပၚက ၾကြက္ႏို႔သီးပဲ ဖဲ့ကစားရင္း၊
တရုတ္လုပ္ဆိုနီအမ္ပီသရီး၊ တရုတ္လုပ္စားပြဲတင္ပန္ကာတစ္လံုး၊ ေလးေပမီးေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္း၊
ေခါင္းအံုးတစ္လံုး၊ ဖက္အံုးတစ္လံုး၊ ကခ်င္ဂြမ္းေစာင္တစ္ထည္၊ တရုတ္ေမြ႕ယာတစ္လံုး၊
ျခင္လံုဇကာတပ္တစ္ကိုယ္စာလွည့္သာရံုအခန္းတစ္ခန္း၊ စာသင္တိုက္သံဃာသားသံုးပံုစံစားပြဲခံုနိမ့္တစ္လံုး၊ အိန္တီးမွာတစ္၀က္ပဲအေကာင္းက်န္ဟဒစ္တပ္ပီဖိုး ဒီဗီြဒီရိုင္တာပါ အယ္လ္စီဒီတစ္စံု၊ ဘီးတပ္စားပြဲငယ္တစ္လံုး၊
သံုးဆင့္စာအုပ္စင္တစ္စင္၊ ပလတ္စတစ္ဗူးခြံတပ္ဒီဗီဒီအေခြစင္သံုးဆင့္၊ အနာဆိုဆရာခိုတစ္ဗူး၊
ေခ်ာင္းဆိုးဖ်ားနာျခင္းမ်ားအတြက္ ဒီကိုဂ်င္တစ္ကဒ္၊ ၀ါးစားရံု အစာအိမ္ေဆးတစ္ကဒ္၊
ဆီး၀မ္းေလအတြက္ အာမခံဆရာမိုး၊ မ်က္စိေရာနားေရာအစက္ခ်ထည့္စရာ ေဆးရည္တစ္ဗူး၊
သြားကိုက္ေပ်ာက္ေလညွင္းဆီတစ္ဗူး၊ ယိုးဒယားလုပ္သြားတိုက္ေဆးတစ္ဗူး၊
အိန္ဒီးယားလုပ္ ေပြးေဆးတစ္ေထာင့္၊ ေရညွိအားေဆးတစ္ဗူး၊ ပလပ္စတစ္ေထြးခံတစ္လံုး၊
အ၀တ္အေဟာင္းဆယ္စံု အသစ္သံုးေလးစံု၊ ေအာကတၲီပါတစ္ရံ၊ မီးသတ္ယူနီေဖာင္းတစ္စံု၊
ဗီရိုေဟာင္းတစ္ျခမ္း၊ ရၿပီ၊
ေတာ္ေလာက္ၿပီ၊ ပိုင္ဆုိင္မႈေတြ ဒီေလာက္ဆို”
ဒီေလာက္ပဲ အ-တိ-အ-က်-ဒီေလာက္ပဲ
ယေန႔ေနာက္ဆံုးထားၿပီးေျပာရရင္ေတာ့ ငါ့ဘိုင္အိုဂရပ္ဖီဟာ ဤမွ်သာပဲ။ ။
ေမာင္ယုပိုင္
၂၀၀၉ စက္တင္ဘာ
One Comment
လက္သူႀကြယ္ကုိ တမင္ျပင္ေရးဒါလား
One Trackback
[...] ဒါပဲ [...]