ဘာလိုလိုနဲ႔ တစ္ႏွစ္ကုန္ဆံုးေတာ့မယ္ ဆုိေပမယ့္ ဘာလိုလိုဆိုတာ ဘယ္လို၊ ဘာလုိလိုဆိုတာ ဟုိလိုလိုဒီလိုလို လုပ္ရင္း တစ္ႏွစ္ကုန္သြားျပန္တာကို ဆိုလိုတာလား၊ ဟုတ္ပါတယ္၊ ငါ့အတြက္ကေတာ့ ဘာလိုလိုနဲ႔ပါပဲ၊ ေနထြက္က ေန၀င္၊ ဒီအရုပ္ ဒီအသံ ဒီရနံ႔၊ အလြတ္ရေနတဲ့ ဒီေနနည္းထိုင္နည္းနဲ႔ပဲ ဒီလူမႈပတ္၀န္းက်င္မွာ အေလ့အက်င့္ျဖစ္ေနတဲ့ ငါ့ေန႔စဥ္ဘ၀အတြက္ေတာ့ တစ္ႏွစ္တာဟာ ဘာလိုလိုေပါ့၊ ဘာရယ္မဟုတ္ေသာ ဘာမွမဟုတ္ေသာ မဟုတ္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ေသာ ဘာရယ္မဟုတ္ေသာေပါ့၊ ဆိုလိုတာက ဒီလိုနဲ႔ပဲ ငါဟာ လူရြယ္/လူလတ္ပိုင္းထဲ ၀င္ေတာ့မယ္
ဘာလိုလိုနဲ႔ ငါေနထိုင္ျဖတ္သန္းေနစဥ္မွာ အံဖြယ္သရဲလိုလုိ၊ ေသြးပ်က္ဖြယ္ရာလိုလို၊ ၾကည္ႏူးေမာဟုိုက္ဖြယ္ရာလိုလိုေတြ ကမၻာမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္၊ ျမန္မာမွာျဖစ္ပြားခဲ့တယ္၊ ေအာ္စကာဆုယူတဲ့သူကလည္း ယူၿပီးသြားၿပီ၊ ပူလစ္ဇာဆု ယူတဲ့သူကလည္း ယူၿပီးသြားၿပီ၊ ႏိုဗယ္ဆိုယူတဲ့သူကလည္း ယူၿပီးသြားၿပီ၊Man of the year ျဖစ္မယ့္ လူကလည္း ျဖစ္ၿပီးသြားၿပီ၊ စစ္ၿပီးတဲ့ႏိုင္ငံကလည္း ၿပီးသြားၿပီ၊ စစ္ေအးလြန္ကာလက်ေရာက္တဲ့ ႏိုင္ငံကလည္း က်ေရာက္သြားၿပီ၊ စစ္ျဖစ္တဲ့ႏိုင္ငံကလည္း ျဖစ္သြားၿပီ၊ တိုိက္ေဆာက္ကားစီးေနသူေတြ ေနာက္ထပ္တိုက္ေတြ ကားေတြ ထပ္ေဆာက္ ထပ္စီးေနၿပီ၊ လစာရာထူးတိုးသူက တိုးသြားၿပီ၊ အလုပ္အကိုင္/အိမ္ေထာင္ အတည္တက်ရသူက ရသြားၿပီ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘ၀ပ်က္သူပ်က္ ဘ၀ေျပာင္းသူေျပာင္း၊ ယုတ္စြဆံုး ငါ့အိမ္ကေၾကာင္ကေလးေတာင္ သီးခ်ိန္တန္သီး ပြင့္ခ်ိန္တန္ပြင့္ၿပီးသြားၿပီ၊ ဆိုေတာ့ ငါက အဲဒီတုန္းက ဘာေတြ လုပ္ေနခဲ့သလဲ၊ ကဗ်ာေတြေရးေနမယ္၊ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ထိုင္ေနမယ္၊ တီဗီြေရွ႕မွာထုိင္ေနေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြ ထိုင္ေနရင္း လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ဘာလိုလိုနဲ႔ပဲ ေအာင္ျမင္တဲ့ ကဗ်ာဆရာဘ၀ရၿပီလား ဆိုေတာ့ ဘာလိုလို၊ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္ရဲ႕လား ဆိုေတာ့လည္း ဘာလိုလိုညာလိုလို၊ ဒီလုိသိ ဒီလိုတတ္ေနရင္ ဒီႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ဒီလိုသြား ဒီလိုေန ဒီလိုလုပ္၊ ဒီလိုလစာေတြရလာမွာ ေသခ်ာေနတဲ့အခါက်ရင္ ငါဟာ ဘာလိုလိုမဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆုိေပမယ့္ ဒီလိုသိ ဒီလိုတတ္ ေနတာက လြဲလို႔ ဒီအရပ္မွာပဲ ဘာလိုလိုနဲ႔မကြၽတ္မလြတ္ႏိုင္၊ ဟိုလူေဘးမွာထိုင္ ဒီလူအေၾကာင္း ဘုေျပာလိုက္၊ ဒီလူေဘးမွာထိုင္ ဟိုလူအေၾကာင္း ဘုေျပာလိုက္၊ တစ္ၿမိဳ႕လံုး ေျပးၾကည့္လို႔မွ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကိုသိေဖၚရတဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထုိင္လိုက္၊ ရည္းစားလည္းမက် လင္မယားလည္းမက် ဘာဂလိုတိုတိုေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ဇာတ္ေမွ်ာရင္း မဂၢဇင္းမွာ ကိုယ့္ကဗ်ာေတြေမွ်ာ္လိုက္၊ ကိုမိုးေ၀းတို႔ဆီက ပါဆယ္ေတြ ေမွ်ာ္လိုက္၊ ေန၀ိုင္၀ိုင္ရဲ႕အီးေမးလ္ကို ေမွ်ာ္လိုက္၊ ဘာလိုလို႔ လုိေနမွန္းမသိတဲ့ ငါဆိုတာ ၀န္ခံရင္း ဒီတစ္ႏွစ္ပတ္လံုးလံုး အတြင္း လြန္ေလၿပီးေသာ ၂၅ႏွစ္လံုးလံုး မရရွိခဲ့တဲ့သိမႈနဲ႔ ျမန္မာစကားပံုေတြ^ဆိုရိုးေတြ ျပန္ဖတ္ခဲ့၊ ထင္းရွဴးပင္ရိပ္က ျပန္စခဲ့၊ ဆဠမတန္းသခၤ်ာမွာ အခက္ေတြ႕လုိ႔ စတုတၲတန္းအထိ ျပန္ဆင္း အေျဖရွာတြက္ခ်က္ရသူလို ကူရိုဆာ၀ါက ျပန္စခဲ့၊ ႏ်ဴးမယ္တယ္လ္ေတြအထိေရာက္ၿပီးမွ စိုင္းခမ္းလိတ္ကို ျပန္ဖြင့္ၾကည့္ခဲ့၊ ဒီကေန႔ ငါ့ပညာရဲရင့္မႈဆိုတာ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ေလးငါးဆယ္က သူတို႔ၾကားရင္ ရယ္လိမ့္မလား၊ ေ၀ါ့ဒစၥေန၊ ပရက္စေလ၊ အင္ဒီ၀ါးဟုိးလ္၊ ျမိဳ႕မျငိမ္း၊ ဦးေအးေမာင္(ဗုဒၶ၀ါဒက်မ္းျပဳ)၊ ခင္၀မ္း၊ ေဖၚေ၀း၊ ေျမခ်စ္သူ၊ ဆရာသမားေတြ မ်ားလွပါတယ္၊ အခုမွ အ သံုးလံုးက ျပန္စ, ရသလို ေနထိုင္ရင္းေတြးေခၚရင္း ေတြးေခၚရင္းေနထိုင္ရင္း ေတြးေခၚေနထိုင္သူအျဖစ္ ေနထိုင္ေနရင္း တိုင္းျပည္မွာ မုန္တိုင္းႀကီးတစ္ခု၀င္ခဲ့တယ္၊ (ေနထိုင္ေနသူေတြ) ေသကုန္ၾက၊ ေၾကကုန္ၾကတယ္၊ သမိုင္း၀င္အျဖစ္ဆိုးႀကီးက်ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ ငါ့တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘာလိုလိုအေနအထားက မပ်က္၊ စူပါမင္းလည္းမဟုတ္၊ နာဂစ္ရဲ႕သဘာ၀တရားကို အျပစ္ရွာစရာလည္းမရွိ၊ စီတန္းထားတဲ့ကေလးအေလာင္းေတြကို ၾကည့္ၿပီး ဒီျမင္ကြင္းထက္ ထိခိုက္ႏိုင္စရာလည္း မဖြဲ႕ႏြဲ႕တတ္ေတာ့၊ မဖြဲ႕ခ်င္မႏြဲ႕ခ်င္ေတာ့၊ ႏႈတ္ဆိတ္ဆြံ႕အ တံုဏွိဘာေ၀နဲ႔ အဲဒီတုန္းက ဘာလုပ္ရမွန္းလည္းမသိ၊ ဘာလိုလိုနဲ႔ပဲ ကိုးရီးယားကားေလးလည္း ၾကည့္မိ၊ ရယ္စရာပါေတာ့လည္း ရယ္မိ၊ ထမင္းႏွပ္မွန္ေနေတာ့လည္း ေသြးသားက ယားနာမိ၊ စိတ္/ကေျပာင္းလဲခ်င္မိ၊ “ဒီေန႔ၾကည့္ေကာင္းေနပါလား” အေျပာခံခ်င္မိေနေတာ့လည္း မ်က္ႏွာသစ္ေဆးအေကာင္းစားေလး သံုးမိ၊ ၀တ္ေကာင္းစားလွေလး၀တ္မိ၊ သြားက်န္းမာေရးမေကာင္းေတာ့လည္း ေဆးသြားတိုက္ေဆး၀ယ္သံုးမိ၊ တစ္ေနကုန္ ရုပ္ျမင္သံၾကားေရွ႕ ထိုင္ေနမိေတာ့လည္း ေလ့က်င့္ခန္းေလးဘာေလးလုပ္ေပးမိ၊ အစာလည္းေဆး ေဆးလည္းအစာ လုပ္ေနမိ၊ အဲဒီလိုေနဖို႔ကလည္း တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕လက္ေအာက္မွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရျခင္း မရွိမွ၊ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိဖို႔ကလည္း ဒီလိုဘာလိုလိုနဲ႔ပဲ ေနခ်င္ဦးမွ၊ ဒီလို ဒီလို ဘာလိုလိုနဲ႔မွပဲ အဆင္ေျပမယ့္ငါက၊ အဆင္မေျပတဲ့ငါက ဘာလိုလိုနဲ႔ပဲ ဒီတစ္ႏွစ္၊ ဒီတစ္ရက္၊ ဒီအခ်ိန္၊ ဒီကဗ်ာ၊ ဒီစာသားအထိ။ ။
ေမာင္ယုပိုင္
၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၉။
6 Comments
ဘာလိုလိုနဲ႔ ကဗ်ာလာဖတ္ျဖစ္သြားၿပီး၊ ဘာလိုလိုနဲ႔ မန္႔သြားပါတယ္..။
ေဩာ္၊ ဘာလိုလိုနဲ႔ ျပန္ၿပီဗ်ဳိ႕
ေမာင္ယုပိုင္ = အင္မတန္ရိုင္းစိုင္းေသာ ကဗ်ာဆရာ ….။
ကဗ်ာကို အလြဲသံုးစားလုပ္ျပီးရိုင္းစိုင္းမႈကို ေဖာ္ျပခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ခင္မ်ား ကဗ်ာမေရးဘဲ ကိုယ္နဲ႕တန္တာတစ္ခုခုလုပ္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။
Ref: (To my dear friends by Mg Yu Paing)
http://www.tyalife.com/search/label/%E1%80%B1%E1%80%99%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%9A%E1%80%AF%E1%80%95%E1%80%AF%E1%80%AD%E1%80%84%E1%80%B9
ဗုေဒၶါ… ကဗ်ာလားဗ်။ ကဗ်ာလုိ႔ သေဘာထားၿပီး ဖတ္သြားပါတယ္ဗ်ာ
ေမာ္ဒန္ ေတြသိပ္နားမလည္ဘူးဗ်ာ ဒါေပမဲ႔ ဘာလိုလို နဲ႔ ဒီလိုဒီလို မန္႔ မိသြားျပန္ၿပီ
ေမာင္ယုပိုင္=အင္မတန္ရိုင္းစိုင္းေသာကဗ်ာဆရာ တဲ့လား
မွန္လိုက္တာဗ်
ခက္တာက သူကလည္း ဒါကို ၀န္ခံထားတာေလ၊ သူဆိုးတဲ့အေၾကာင္း
သူ မေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြ ေရးထားတာပဲ
ဒါကို ကုိယ္က သြားေျပာေနရင္ သူက ပိုေတာင္ေအာင္ျမင္ေသး
ေဂ်ာက္ဂ်က္သီခ်င္းၾကားဖူးလား
ေအး ရိုင္းတယ္ထင္ ရိုင္းတယ္ပဲကြ ဆိုတာ၊
ေမာင္ယုပိုင္ကို ရိုင္းတယ္ထင္ရင္လည္း သူက ျပန္ေအာ္လိမ့္မယ္၊
ဘာတဲ့၊ အမွန္တရားဆိုတာ အနာေပၚတုတ္က်တာတဲ့
တခါတေလအမွန္ေတြေျပာေတာ့ နာတတ္က်တယ္၊ ရိုင္းသလိုျဖစ္သြားတတ္တယ္
ဒါေပမယ့္ အမွန္တရားကိုေဖၚထုတ္ဖို႔ကလည္း ဒီတစ္နည္းပဲရွိတတ္တယ္
အမွန္အတိုင္းေဖၚျပတဲ့ရိုင္းစိုင္းမႈဟာ လိမ္ညာလွည့္ဖ်ားထားတဲ့ေၾကာင္သူေတာ္ေတြထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီး ပိုေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္
One Trackback
[...] ဘာလိုလိုနဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ [...]